آخرین اخبار

خانه / اخبار / معرفی برق اسانسور و چاله آسانسور

معرفی برق اسانسور و چاله آسانسور

برق تمام سیستم آسانسور، چراغ‌ها و پریز‌های موجود در موتورخانه و چاله آسانسور توسط یک کابل ۵ رشته که از کنتور عمومی می‌آید تامین می‌شود. در این مقاله برق آسانسور و چاله آسانسور فقط به قسمت‌هایی که می‌تواند به یک برقکار ساختمان مربوط شود اشاره می‌شود.
برق آسانسور و چاله آسانسور از قسمت‌های مختلفی تشکیل شده که در این مقاله فقط به قسمت‌هایی که می‌تواند به یک برقکار ساختمان مربوط شود اشاره می‌کنیم. البته نصب و سیمکشی این موارد برعهده نصاب یا شرکت فروشنده آسانسور است، ولی اگر شما به عنوان یک برقکار ساختمان این‌ها را بدانید، می‌توانید با نصب آن‌ها یک دستمزد جدا بگیرید.

کابل اصلی برق آسانسور:

برق تمام سیستم آسانسور، چراغ‌ها و پریز‌های موجود در موتورخانه و چاله آسانسور توسط یک کابل ۵ رشته که از کنتور عمومی می‌آید تامین می‌شود. کنتور عمومی برای ساختمان‌هایی که آسانسور دارند، یک کنتور ۳ فاز است که تمامی ساکنین آن مجتمع مسکونی در پرداخت هزینه‌های مصرفی آن شریک هستند. این کنتور در کنار سایر کنتور‌های برق، یعنی در تابلوی کنتور‌ها نصب می‌شود. اینکه این کابل ۵ رشته‌ای از چه نمره‌ای باشد بستگی به توان موتور، ظرفیت آسانسور، راندمان موتور و پارامتر‌های دیگر تعیین میشود.

ولی معمولاً برای آسانسور‌های -۵/۵ کیلو وات و کمتر- و تا ارتفاع ۶ طبقه، که ظرفیت جابجایی ۴ تا ۶ نفر را دارند، از کابل ۵ در ۶ استفاده می‌شود؛ و برای موتور‌های آسانسور با توان ۹/۵ کیلو وات که معمولاً ظرفیت جابجایی ۱۰ نفر را دارند، از کابل ۵ در ۱۰ استفاده می‌شود. از این ۵ رشته سیم، ۳ رشته برای فاز‌های برقِ ۳ فاز، یک رشته برای نول و یک رشته برای ارت استفاده می‌شود.

نکته: وقتی می‌گوییم یک کابل ۵ در ۶ (۵*۶) است، یعنی در داخل آن کابل ۵ رشته سیم با نمره ۶ قرار گرفته است.

پس این کابل اصلی بایستی از کنتور عمومی شروع شود و با استفاده از لوله برق فولادی یا لوله برق نسوز به داخل چاله آسانسور برسد و بعد از آنجا به سمت بالا و تا اتاقک موتورخانه امتداد یابد و به تابلوی قدرت -اسم دیگرش تابلوی سه فاز- وصل شود. لوله‌های فولادی یا لوله‌های نسوز که کابل اصلی از داخل آن رد شده بایستی به فاصله هر ۲ متر به دیواره چاله آسانسور با بست محکم شود.

توجه کنید که، چون تابلوی قدرت در نزدیکی درب ورودی به موتورخانه نصب می‌شود، شما بایستی طول کابل برق اصلی را کمی بلندتر در نظر بگیرید تا مطمئن شوید که بعداً طول کابل کوتاه نمی‌آید.

تابلوی قدرت یا همان تابلوی ۳ فاز یک تابلوی کوچک است که فقط روی آن یک کلید گردان صفر و یک و ۳ عدد چراغ سیگنال کوچک قرار دارد. این تابلو در ارتفاع ۱۲۰ تا ۱۴۰ سانتی متری از کف موتورخانه نصب می‌شود. تصویر یک تابلوی قدرت را در پایین مشاهده می‌کنید. با چرخاندن کلید گردان روی این تابلو، برق کل سیستم آسانسور، بجز برق روشنایی‌ها و پریز‌ها قطع خواهد شد.
پس این تابلو، برق ۳ قسمت مختلف را تامین می‌کند.

۱- برق موتور و تابلوی کنترل

۲- برق چراغ‌های چاله آسانسور و اتاقک موتورخانه

۳- برق پریز‌های چاله آسانسور و اتاقک موتورخانه
البته شما به عنوان یک برقکار ساختمان فقط کابل اصلی را تا نزدیکی درب موتورخانه می‌کشید و الباقی کار را آقای نصاب آسانسور انجام می‌دهد. پس نیازی نیست که بیشتر از این وارد جزئیات شویم.

توجه: به خاطر ارتفاع زیاد چاله آسانسور و سختی کار در این قسمت، هزینه نصب کابل اصلی اندکی زیاد است.

روشنایی چاهک آسانسور و موتورخانه:

الف: چاله آسانسور:

حتماً تا به حال به داخل یک چاله آسانسور نگاه کرده اید، اگر دقت کرده باشید روشنایی فضای این چاله توسط چراغ‌های خاصی به نام چراغ‌های تونلی تامین می‌شود. البته هر نوع چراغ دیگری که حداقل دارای IP ۴۴ باشد می‌تواند در چاهک آسانسور نصب شود، ولی نوع متداول این چراغ‌ها همان چراغ‌های تونلی است
بهتر است در داخل چاله آسانسور، این چراغ‌ها را به صورت عمودی و در جهتی که -سوراخ ورودی کابل به چراغ- در سمت پایین باشد، نصب کنید. تا از نفوذ هرگونه آب و رطوبت به چراغ جلوگیری شود. طبق مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان که در مورد آسانسور‌ها صحبت می‌کند، بایستی یک چراغ روشنایی از ارتفاع ۵۰ سانتی متر زیر سقف چاهک آسانسور -همان سقفی که موتور آسانسور روی آن قرار میگیرد- شروع شود و به فاصله هر حداکثر ۷ متر یک چراغ دیگر نصب کنید تا به پایین چاله آسانسور برسید. در جمله قبل روی کلمه “حداکثر” دوباره تاکید می‌کنیم، تا متوجه شوید که می‌توانید این فاصله را کمتر هم در نظر بگیرید، و همیشه پیشنهاد ما این است که در هر ۲ طبقه -یعنی حدوداً هر ۵ متر- یک چراغ نصب کنید، تا روشنایی بهتری فراهم شود.

آنگاه در ارتفاع ۵۰ سانتی متر مانده به کف چاهک آسانسور هم آخرین چراغ را نصب کنید و در کنار آن یک پریز برق هم قرار دهید. سرخط این پریز بایستی از سرخط روشنایی‌ها جدا باشد تا زمانی که کلید چراغ‌ها در حالت خاموش قرار میگیرد، برق این پریز قطع نشود. این پریز بعداً برای سرویس و بازبینی ماهیانه آسانسور مورد استفاده قرار گیرد و نصب آن الزامیست.

در نهایت برای تمام چراغ‌های گفته شده یک کلید یک پل در موتورخانه آسانسور نصب کنید. البته قبلاً از کلید‌های تبدیل استفاده میشد تا هم از پایین چاله آسانسور و هم از اتاقک موتورخانه بتوان چراغ‌ها را خاموش کرد، ولی طبق استاندارد‌های جدید تنها بایستی یک کلید تک پل در موتورخانه آسانسور نصب شود تا سرویس کار آسانسور مجبور باشد که برای روشن کردن چراغ‌ها به موتورخانه مراجعه کند و قبل از شروع به کار، برق آسانسور را هم قطع کند.

تمامی سیمکشی‌های گفته شده بایستی در داخل لوله‌های برق فولادی یا لوله‌های برق نسوز قرار گیرد و نصب داکت‌های روکار در داخل چاهک آسانسور ممنوع است. می‌توانید در کنار هر چراغ یک جعبه تقسیم روکار ۱۰*۱۰ نصب کنید و سربندی سیم‌ها را در داخل جعبه تقسیم انجام دهید.
ب: اتاقک موتورخانه:

تعداد روشنایی‌های اتاقک موتورخانه آسانسور هم بسته به مساحت این محیط دارد. ولی نصب ۱ یا حداکثر ۲ چراغ دیواری یا سقفی که برای آن‌ها یک کلید یک پل در کنار درب ورودی موتورخانه نصب شده است، کفایت می‌کند. چراغ‌های داخل اتاقک موتورخانه هم می‌بایست IP۴۴ باشند. طبق مقررات اجرایی، حداقل روشنایی محیط اتاقک موتورخانه باید ۲۰۰ لوکس باشد.

توجه: سرخط روشنایی اتاقک موتورخانه و سرخط روشنایی چاله آسانسور و پریز برق داخل چاله آسانسور، باید از برق سایر تجهیزات جدا باشد تا با قطع کلید سه فاز اصلی داخل موتورخانه، برق روشنایی‌ها و پریز قطع نشود.

نکته: برای تمام روشنایی‌ها در چاله آسانسور و اتاقک موتورخانه باید از ۳ رشته سیم نمره ۱٫۵ استفاده کنید؛ که این سه رشته سیم شامل فاز، نول و ارت می‌باشد؛ و برای سرخط روشنایی‌ها یک فیوز ۱۰ آمپر تندکار نوع B. در تابلوی قدرت نصب می‌گردد.

نکته: وجود حداقل یک پریز برق در موتورخانه آسانسور الزامی است.

نکته: برای پریزی که قبلاً گفتیم در ارتفاع ۵۰ سانتی متری از کف چاله آسانسور قرار میگیرد و پریزی که در موتورخانه و نزدیک تابلوی قدرت نصب می‌شود باید از ۳ رشته سیم نمره ۲٫۵ استفاده کرد؛ که این سه رشته شامل فاز، نول و ارت هستند و برای این دو پریز یک فیوز ۱۶ آمپر کندکار نوع C. در تابلوی قدرت نصب می‌گردد.

پس با توجه به توضیحات گفته شده، نمایی از برقکشی چاله آسانسور و اتاقک موتورخانه را ترسیم میکنیم.
چند نکته مهم در برقکشی چاله آسانسور:

۱- عبور هرگونه کابل، لوله و تجهیزات الکتریکی و مکانیکی -مثل کابل‌های آنتن، لوله‌های آب یا گاز، رایزر‌ها و لدر‌های برق متعلق به سایر واحدها- که متعلق به آسانسور نباشد در چاه آسانسور ممنوع است.

۲- برعکس قسمت قبل هم صادق است. یعنی تمام کابل ها، لوله‌ها و تجهیزات متعلق به آسانسور باید در چاه آسانسور نصب شود و مثلاً شما مجاز نیستید که کابل برق اصلی آسانسور را از داخل واحد‌ها یا از داخل رایزر‌های ساختمان عبور دهید و حتماً بایستی آن را از داخل چاله آسانسور عبور دهید.

۳- عبور لوله‌های برق از کف موتورخانه آسانسور ممنوع می‌باشد.

۴- برای تهویه مناسب در موتورخانه آسانسور یک فن فلزی نصب می‌کنند تا هوای داخل موتورخانه را به سمت بیرون هدایت کند. بهتر است این فن به سیستمی مثل فتوسل معکوس مجهز شود تا در طی روز هواکش را روشن و در شب هنگام هواکش را خاموش کند.

۵- نصب تابلو سه فاز در داخل موتور خانه باید در نزدیکترین حالت به درب موتورخانه باشد.

۶- وجود حداقل یک پریز برق در موتورخانه آسانسور الزامی است.

۷- ابتدای کابل اصلی برق آسانسور را، در قسمتی که قرار است به تابلو کنتور‌ها وصل شود، حدوداً یک متر بلندتر در نظر بگیرید تا مطمئن شوید که بعداً برای اتصال به کنتور کابل شما کوتاه نمی‌آید. در صورت ۲ تکه شدن این کابل، یک مهندس ناظر برق می‌تواند کار شما تایید نکند، در این صورت نه تنها کارفرما مزدی به شما نمی‌دهند، حتی می‌تواند خسارت کابل را هم از شما بگیرد.

۸- به تازگی آسانسور‌هایی به بازار آمده اند که با برق تک فاز کار می‌کنند. یعنی کابل برق اصلی آن‌ها باید تنها ۳ رشته سیم داشته باشد (فاز، نول، ارت). ولی در کل پیشنهاد ما به شما این است که همیشه به نیت اینکه قرار است مالک آن ساختمان یک آسانسور ۳ فاز بخرد، کابل کشی کنید، تا در صورت تغییر نظر مالک، با مشکل کمبود رشته کابل بر نخورید.

منبع:برق نیوز

ثبت دیدگاه

برو بالا